ไม่รุ้ดิ ไม่ได้รุ้สึกเจ็บมากมายย แต่ มัน น้อยใจมากกว่า


มันเหมือนเราวิ่งไล่ตามเค้า แต่เค้ากับ ห่างออกไป


เหมืนเราใส่ใจ แต่เค้าไม่เคย รับรุ้อะไรซักอย่างง ง


เหมือนเราที่คิดถึง แต่เค้ากลับ ไปคิดถึงใครที่ไม่ใช่เรา

กับ วัน และ เวลาที่ทำลงไป เหมือนจะไม่มีค่าอะไรเรยย


ก็คงจะเหลือแค่เพียง หัวใจมั้ง หัวใจที่ไร้ความรุ้สึกอีกต่อไป


ไม่รุ้ดิ อารายก็ไม่เข้าท่าซักอย่างง


คงเป็นเพราะเรา ยัง เด็กเกินไปมั้ง เน้ออออ


มันก็เจ็บนะ  มันบอกไม่ถูก เหมือนเวลารักใครแร้วเค้าไม่ใส่ใจอารายย


มันทรมาน แร้วคนอย่างเรา จะมีที่ให้ยืนหรอ ในเมื่อ ขนาดตัวเรายังไม่รุ้เรยว่าจะไปยืนอยุ่ตรงไหน


แร้วเรา จะทำใจยังไงอ่ะ ในเมิ่อจะถอยออกมาก็เจ็บ อยุ่ต่อก็ทรมานน


คงเป็นกรรมที่ต้องเกิดมาเพื่อเค้า  หรือเพราะว่าเป็นตัวเราเกิดมาเพื่อเสียใจ


บางครั้ง ไม่ใช่ดิ ในทุกครั้ง รุ้สึกสับสนยังไงไม่รุ้ เหมือนจะร้องไห้ออกมาวันละหลายๆๆรอบบ


ทำไงได้ก็คนมันรักไปแร้วนี่น่า 


ต่อให้เจ็บแค่ไหน ก็จะรัก

ก็ทั้งรัก ทั้งเจ็บ นั้นแระ  อาจจะดูโง่ แต่ก็ไม่เคยเสียใจที่ได้รัก เทอร์.... จริงๆๆนะ